Dolomieten 2019

Clubweekend WTCT Wengen La Valle Dolomieten 

“vrolijke fietsers La Valle”

In februari kwam de uitnodiging van het bestuur voor een clubweekend in Italië. Hierop werd door de leden vlot gereageerd zodat de benodigde aantal van 25 deelnemers al snel gehaald werd.

Woensdagmorgen 7 juni om 5 uur in de morgen stond de bus klaar met 2 chauffeurs. Onze reisleider Cor had een langere bus geregeld zodat we geen aanhanger nodig hadden. De fietsen werden vlot achterin de bus gepakt hetgeen wel ten koste ging van de ruimte tussen de stoelen. Rond half zes vertrokken we vol goede moed voor naar later zou blijken een 15 uur durende reis naar de Dolomieten. Na onderweg nog enige aanpassingen aan het interieur van de bus te hebben gedaan had iedereen voldoende ruimte om de benen languit te leggen en zodoende de reis zonder al teveel fysiek ongemak te volbrengen. Na enkele stops, veel wegwerkzaamheden en het nodige fileleed kwamen we ’s avonds om half 9 in ons hotel aan. Cor had onderweg geregeld dat het eten klaarstond zodat we direct de kwaliteit van de keuken konden testen. Het eten was voortreffelijk , heel wat beter dan alle kleffe broodjes van overdag. Na enkele alcoholische versnaperingen zocht iedereen z’n bed op zodat men de volgende morgen “wieder frisch und Munter”aan het ontbijt zat.

Donderdagmorgen na het ontbijt en de verplichte fotosessie voor de verzamelde pers kon het dan eindelijk “los geh’n”. De voorgaande avond waren de diverse groepen ingedeeld en de “Vrolijk Fietsers La Valle” waren met de volgende zes man. Eddy, Rinus, melbuul Jos, Alwi, Theo en ondergetekende. Op aanraden van de hoteleigenaar een route uitgezocht waarin we de minste last zouden hebben van sneeuw en omgevallen bomen. Een hevige najaarsstorm had behoorlijk huisgehouden in de Dolomieten en een week eerder was er nog verse sneeuw gevallen. Rinus kon bijna niet wachten tot we bij de eerste sneeuw aankwamen. Een sneeuwbalgevecht bij 25 graden boven nul volgde. Wij hadden in ieder geval prachtig weer en na een prachtige route waren we op tijd terug bij het hotel zodat er nog een lus extra gefietst werd. Het weer betrok een beetje en net toen we in een hut zaten kregen we de enige regenbui in 3 dagen. De timing was perfect. Na een paar bordjes Kaiserschmarren  gebracht door 2 lieftallige dames en het eerste biertje van de dag werd er terloops nog door Theo geïnformeerd of we ook in de hut konden overnachten. Helaas  was dit niet mogelijk. Na een heerlijke afdaling richting La Valle kwamen we moe maar zeer voldaan in ons hotel terug. Daar kwamen ook de eerste verhalen en ervaringen van de andere groepen los. Toon Lucas  baalde als een stekker want hij had meer gelopen dan gefietst. Al met al bleek al gauw dat er geen gezelliger groep was dan de Gezellige Fietsers La Valle. Na een paar biertjes, het diner een dorpswandeling en nog een paar consumpties werden de hotelkamers weer opgezocht. Er werd op enkele kamers dusdanig heftig gesnurkt dat er de volgende morgen diverse mensen met dikke wallen onder de ogen aan het ont bijt zaten.

De 2de dag was het weer super en het beloofde een fantastische dag te worden. Na direct een zware klim vanaf het hotel begonnen we aan een prachtige route. Door de zware najaarsstorm waren er veel aardverschuivingen geweest zodat er veel zwaar grond en verzet materieel op de routes aan het werk was. Dit was natuurlijk voor Theo iets waar hij helemaal enthousiast van werd. Bij elke bulldozer en graafmachine moest er een selfie gemaakt worden waarbij de oranje helm van Theo mooi matchte met het oranje van de machines. Theo had helemaal z’n dag en was nog vrolijker dan anders. Onderweg kreeg Alwi malheur met z’n fiets. Achterrem defect en remblokjes verloren. Met alleen maar een voorrem reed hij toch nog een groot gedeelte van de route waarvoor alle respect. Op aanraden van de hoteleigenaar onderweg een extra lus naar een ander dal gemaakt. Deze route kwam mij heel bekend voor en bleek de eerste etappe van een Transalp die ik 12 jaar eerder gefietst had. Na een Cappuccino met Apfelstrudel werd de fiets weer beklommen en reden we een mooie singletrail terug het dal uit. Onderweg nog een topless zonneaanbidster verrast. Zij dacht een mooi afgelegen plekje te hebben gevonden om haar hobby uit te oefenen maar had er niet op gerekend dat er op enig moment zes tukkers met een mtb voor haar zouden staan. Ze werd al wel aardig bruin en na de nodige complimenten van onze kant zijn we verder gefietst voor het laatste gedeelte van onze route. Onderweg op aanraden van Eddy nog een fietsenmaker gezocht en gevonden. Deze had ook nog de juiste remblokken voor Alwi en na een reparatie op de stoep en nog een bandwissel voor Theo konden we onze route weer oppakken voor de laatste kilometers van die dag. Het bier smaakte wederom voortreffelijk het eten ook en de wandeling was ook weer bijna hetzelfde als vorige dag zodat we na nog enkele versnaperingen tot ons genomen te hebben weer onze bedden opzochten.

De laatste dag alweer en wij hadden besloten er een relaxt dagje van te maken maar dat zou nog tegenvallen. Na ’s morgens eerst nog een indrukwekkende begrafenisstoet gezien te hebben werd de fiets weer beklommen voor onze laatste route. Eerst een gedeelte van een eerder gefietste route gefietst en toen een wandelroute genomen. Wat een lange en zware beklimming was dat maar met op de top de beloning middels een prachtig uitzicht op het Sella Joch en het dal van la Valle. Langs de rivier teruggereden naar het hotel en onderweg nog even geprobeerd hoe koud het water in de rivier was. Theo en Rinus konden het weer niet laten om met stenen te gooien, stelletje vandalen. Op tijd bij het hotel, douchen, eten en de bus inpakken en mooi op tijd vertrokken voor de thuisreis. Cor loodste ons weer netjes het dal uit richting Brenner en toen volle polle op hoes an. Na een rustige nacht kwamen we zondagmorgen vroeg in Tubbergen aan. Het had nog wel een paar dagen langer mogen duren maar helaas het zat erop.

 

Namens alle deelnemers willen wij de organisatoren bedanken voor het perfecte clubweekend, zeker voor herhaling vatbaar.